Faruk Mungan kimdir ?

17 Nisan 1948 tarihinde Diyarbakır’da dünyaya gelen Faruk Mungan, aslen Mardinlidir. Türk edebiyatının önemli isimlerinden ünlü yazar ve şair Murathan Mungan’ın amcazadesi olan Faruk Mungan, hayatı boyunca sanatın farklı alanlarıyla iç içe yaşadı.

Çok yönlü kişiliğiyle tanınan Mungan, farklı tarihlerde 33 Türk filminde rol aldı. Sinemadaki oyunculuğunun yanı sıra müziğe ve şiire de büyük ilgi gösterdi. Uzun yıllar Diyarbakır Valiliği Türk Sanat Müziği Korosu’nda görev yapan Mungan, sanat çevresinde kendine özgü kişiliği ve Diyarbekir sevdasıyla tanındı.

“Ben şair değilim…”

Faruk Mungan’ın yayımlanmış “Tek Başına” adlı bir şiir kitabı bulunuyor.

Kitabının önsözünde kendisini mütevazi bir ifadeyle, “Ben şair değilim. Sadece duygularımı dostlarımla paylaştım.” sözleriyle anlatan Mungan; şiir dünyasında Cemal Safi, Murathan Mungan, Cahit Sıtkı Tarancı ve Rıza Polat Akkoyunlu gibi önemli şair ve yazarlardan etkilendi.

Onun şiirlerinde memleket sevgisi, insan, dostluk, aşk, özlem ve hayatın farklı yüzleri kendine yer buldu. Ancak Faruk Mungan’ı farklı kılan yalnızca yazdığı şiirler değildi. O, Diyarbakır’ın sosyal ve kültürel hayatının içinde yer alan, dostlukları ve renkli kişiliğiyle hafızalarda iz bırakan bir isimdi.

Diyarbekir bir değerini daha kaybetti

Faruk Mungan’ın vefatı, Diyarbakır’ın kültür ve sanat hayatı açısından da önemli bir kayıp. Çünkü bazı insanlar yalnızca yaptıkları eserlerle değil, yaşadıkları şehre kattıkları değerlerle hatırlanırlar.

Faruk Mungan da doğup büyüdüğü Diyarbekir’e gönülden bağlı, bu şehrin kültürünü, sanatını ve insanını seven isimlerden biriydi.

Şimdi geride şiirleri, sinemadaki rolleri, dostlukları ve güzel hatıraları kaldı.

Diyarbakır’ın sevilen simalarından Faruk Mungan’ın taziyesi Odabaşı-Bal Camisi’nde kabul edilmektedir. Dört evlat babası olan değerli hemşehrimiz Faruk Mungan’a Yüce Allah’tan rahmet, başta kederli ailesi olmak üzere tüm yakınlarına, dostlarına ve sevenlerine başsağlığı ve sabır diliyoruz. Ruhu şad, Mekânı cennet olsun…

At sırtında gezinen ve keçilerini besleyerek günlerini geçiren Esmanur Berköz, "Babam geçmişte hayvancılık yapıyordu ve benim hayvanlara ilgim o dönemde başladı. Babama yardımcı olmaya çalıştığımda, babam eve dönmemi isterdi. Bende babamın sözünü dinlemiyordum, keçi satın almaya başladı. İlk başta 5 tane aldım, sonra yavrularını sattım. Al, sat yaparak devam ettim ve şimdi yaklaşık 30 tane var. Biz 6 kız kardeşiz, erkek kardeşimiz yok. Babamın erkek çocuğu olmadığı için görevleri ben yerine getiriyorum. Sabah güne kuşlarımı ve atımı yemleyerek başlıyorum. Köpeğimi de besliyorum ve ardından keçilerimi yayıp 6 gibi getiriyorum" dedi.

Kızının hayvanlarla uğraştığını söyleyen anne Fatma Berköz, "Şimdiye kadar keçilerle kızım uğraşıyor ve babasına destek çıkıyor. Erkek çocuğum yok Esma'yı da erkek evladı gibi yetiştirdik ve inşallah hep bizim destekçimiz olacak. Okulu babasına destek çıkmak için bıraktı. Keçilerle kendi uğraşıyor, babası günlük yevmiyeye gidiyor" dedi.

Sudan korkmasına rağmen 4 kez Türkiye şampiyonu olmanın kendisi için büyük bir gurur olduğunu ifade eden Fatma Çoban, "5 yıldır yüzüyorum. Yüzmeye yetenek taraması sayesinde başladım. Okulumuza yetenek taraması için gelmişlerdi. Orada bana yüzme yapabileceğimi söylediler ve böyle başladım. Daha sonra birkaç hocayla tanıştım ve Ela hocamla çalışmaya başladım. Ben sudan çok korkuyordum. Ela hocam beni suda bir bebek gibi eğitti ve şu an bu noktaya geldim. Son iki yılda 100 metre serbestte 4 kez Türkiye şampiyonu oldum. Aynı zamanda 50 metre serbestte de Türkiye şampiyonluğu yaşadım. Şimdi Gebze'de düzenlenecek Avrupa Şampiyonası'na davet edildik. Bunun için hazırlıklarımız başladı ve çalışmalarımıza devam ediyoruz. Hedefim dünya şampiyonu olmak. İnşallah Ela hocamla birlikte ay yıldızlı bayrağımızı orada göklere çıkarıp İstiklal Marşı'mızı okutmak istiyorum" şeklinde konuştu.

Çoban'ın antrenörü Elanur Atalay: "Avrupa Şampiyonası için milli takıma davet edildik"

Şampiyonluk serüveninde Fatma Çoban ile yürüttükleri çalışmalara ilişkin bilgi veren yüzme antrenörü Elanur Atalay, "Fatma ile okullarda gerçekleştirilen yetenek taraması sayesinde tanıştık. İlk olarak birkaç hocamızla daha çalıştı, daha sonra benimle tanıştı. İlk başta sudan çok korkuyordu. Onu suda bir bebek gibi eğiterek yüzmeyi öğrettik. Yüzmeyi öğrendikten sonra birlikte güzel bir serüvene başladık. 2021 yılından beri birlikteyiz. Beş yıl oldu. Daha nice yıllar birlikte oluruz. Sürecimiz çok güzel ilerliyor. Gelişime hala açık ve çalışmalarımız devam ediyor. Hedeflerimiz büyük. Şimdiye kadar birlikte birçok başarı elde ettik. Birçok birincilik, ikincilik ve üçüncülük yaşadık. Son üç yıldır 100 metrede Türkiye şampiyonluğu elde ediyoruz. Bu yıl 50 metrede Türkiye şampiyonu, 400 metrede Türkiye ikincisi ve 50 metre kelebekte Türkiye üçüncüsü olduk. Bunun yanı sıra ilk kez milli takım daveti aldık. 7-12 Eylül tarihleri arasında Gebze'de düzenlenecek Avrupa Şampiyonası için milli takıma davet edildik. İnşallah orada da güzel sonuçlarla döneriz. Rakiplerimiz elbette güçlü. Biz de onlara göre hazırlıklarımızı yapıyoruz. Şu an rakiplerimizi çok fazla tanımıyoruz, sadece isimlerini biliyoruz. Önümüzde uzun bir hazırlık süreci var. İnşallah güzel sonuçlar elde ederiz" cümlelerine yer verdi.

"Müze değil bilgilendirme alanı"

Adapazarı Belediyesi Kütüphane ve Müzeler Müdürü Cem Erdivan müze hakkında bilgi vererek, " Deprem kültür müzesinde müzemize gelen vatandaşlarımıza depremin bilincini, deprem anında ne yapılması gerektiğini, deprem sırasında ve sonrasında neler olması gerektiğini anlattığımız bir yerdeyiz. 17 ağustos 1999 depremi, 1967 depremi ve 1943 depreminden şehrimizden görüntüleri, resimleri ve vatandaşlarımızın yaşadığı sıkıntıları göstermekteyiz. Bazı binaların yıkılmış hallerini veya enkaz çalışma hallerinin görüntüleri bulunmaktadır. 17 ağustos 1999 depreminde sadece Adapazarı’nda hayatını kaybeden 3891 kişi için yapılmış deprem anıtı maketini görebilirler. En sonunda 5.4 şiddetinde deprem simülasyon merkezinde depremi yaşayıp deprem anında ne yapmaları gerekir, deprem sonrasında ne yapmaları gerekir çalışma arkadaşlarımızla birlikte bilgilendirme yapılmış olur" dedi.

"Burayı her gezdiğimde tekrar o acıyı hissediyorum"

17 Ağustos 1999 depremini deneyimlemiş 46 yaşında Şahin Mantar depremin çok acı bir deneyim olduğunu vurgulayarak, "Şuanda burayı her gezdiğimde tekrar o acıyı hissediyorum. Sanki yeni yaşamış gibi hissediyorum. Yıkılan her binada her caddede ders almamız gerekiyor. Çünkü çok acılar yaşadık. Sadece burada değil Yalova, İzmit, İstanbul baya bir Marmara genelinde bu deprem yaşandı. Sadece Adapazarı’nda değil. 17.000 şehidimiz yatıyor. 17 Ağustos unutulmaz. En azından haftada bir sefer buraya zaman ayırmalılar. Gençlerin burayı gezmelerini diliyorum. Biz bunları yaşadık, büyüklerimiz anneleriniz babalarınız bunları yaşadı. Gelip görmeleri lazım" diye konuştu.

"Burayı görüp bilgilensinler"

17 Ağustos 1999 depremine Kocaeli’nin İzmit ilçesinde yakalanan 43 yaşındaki Nuray Güven, 17 Ağustos’un ne ifade ettiğini çocuğuna göstermek için ailecek müze ziyareti gerçekleştirdiklerini belirterek, " Resmen kıyamet kopuyor zannettim. Bayırda oturuyorduk. Yerle bir olur zannettim. Aşağılarda çok kötüydü bağırış, toz duman. Şükür bizim oralar bayır olduğu için orada bir problem olmadı. Gene sağlammış. Hep düzlüklerde yıkıldı. Ölümler oldu. Deprem müzesinin görülmesi gerekir. Çoluğumuza da gösterelim istedik. Bu anı öğrensinler, bilgilensinler istedik " şeklinde konuştu.

Emekli olduktan sonra bakım sürecinin büyük bölümünde oğlunun yanında olduğunu dile getiren baba Ramazan Sert, "Çok zorlu süreçlerden geçiyoruz, gerçekten çok zor bir şey. Bazen hakkından bile gelemediğimiz zamanlar oluyor. Eşimle beraber, kaldırmasında, indirmesinde birbirimize destek oluyoruz. Ben çalışırken akşamları yardımcı olabiliyordum. Şimdi emekli oldum. 6 seneden beri ben de dört duvar arasında böyle yardımcı oluyoruz birbirimize. Devamlı destek oluyoruz kaldırırken, indirirken ve bu gibi şeylerde devamlı yardım ediyoruz. Çünkü boyu benim boyumda, çocuk sıkıntılı, kalkması zor. Belinde platin var, kalçadan boynuna kadar. Bir de kastığı zaman hiç yetmiyor oturmuyor. Oturttuğumuz zaman sandalyesine her tarafını bağlamak zorunda kalıyoruz. Çünkü kastığı için oturamıyor, aşağıya düşüyor. Arabaya bindirirken kapıdan bindiremiyoruz kastığı için dik oluyor. Bagajdan bindiriyorum. Bagaja yatak yaptım. Oradan sokuyoruz, oradan çıkarıyoruz" dedi.

"Geçmişte hastanede rehin kaldık zor çıkardık para istediler"

Geçmişte sağlık hizmetlerine ulaşmanın daha güç olduğunu belirten Ramazan Sert, 45 gün fizik tedavi gördüklerini ve bu süreçte hastaneden çıkmakta da zorlandıklarını ifade etti. Sert, "O zamanlar sağlık sektörü çok zorlu alandı. Eczaneler ayrı, hastaneler de ayrı problemler yaşıyorduk o zaman. Fizik tedaviye gittik 45 gün yattık. Hastanede rehin kaldık. Zor çıkardık, para istediler, bulduk bir şekilde çıkardık ama şimdiki sağlık sektörü çok farklı. Evde hizmete kadar, Allah razı olsun eve geliyorlar. Dün geldiler mesela baktılar, gittiler. Çok rahatsızdı geldiler, baktılar, gittiler eve kadar geliyorlar. Çok farklı eskiye bakınca şimdiki sağlık sektörü otel gibi aynı. Hastaneye gidiyorsun, otel gibi koca koca odalarda tek oda, tek yatak" şeklinde konuştu.

"Allah'ım güç ve kuvvet verdiği sürece bakacağım"

Oğlu için geliştirdiği düzenekler hakkında konuşan Sert, "Çocuk içeride devamlı yatıp duruyordu. Bir koltuk aklıma geldi, gittim mobilyacılardan bir tahtayı kestirdim, ona dört teker taktırdım. Pencerenin yanına koydum o da güzel oldu hakikaten. Çocuk dışarıyı da seyrediyor bu koltuk sayesinde. Sonra da bu ayakta dikelme düzeneğini 2000'lerde medikalcilerden tavsiye ettiler. O zaman profildendi çok para istediler, imkanımız da yoktu gerçekten çok sıkıntılı günlerimiz geçti. Paramız yoktu, bunu oradan gördüm o zamandan başladı bu serüven, küçük hayalim onu da yaptım. Muhammed büyüdükçe de yükselttim. Her iki-üç senede ben de bunu yeniledim yeniledim en sonunda buraya geldi, burada kaldı artık. Ben sonuna kadar, Allah'ım güç ve kuvvet verdiği sürece bakacağım. Çünkü Allah'ın emaneti bu çocuk, bana vermiş bir emanet, bakmak zorundayım" ifadelerini kullandı.

"Yardım istemiyoruz biz kendimize yetiyoruz"

Teklif edilen yardımları kabul etmediğini anlatan Sert, "İnternetten, sağdan soldan mesela çok dualar da ediyorlar, 'örnek baba' diyorlar. Gerçekten örnek olabildiysem başka bir şey istemem zaten. Ben ne parasındayım, ne pulundayım. Benim bir maaşım var, Muhammed'in de bakım maaşı var o bize yetiyor. Allah bereket versin. Yardım etmek isteyenler de çok, Allah razı olsun hepsinden. Yurt dışından mesajlar geliyor. 'IBAN gönder, yardım etmek istiyorum' diyorlar. Biz yardım istemiyoruz yani biz kendimize yetiyoruz. Allah razı olsun hepsinden düşünmeleri yeter" diye konuştu.

Bir yıl boyunca hastanelerde tedavi gören ve 14 kez ameliyat olan Cebeci, tüm yaşadığı zorluklara rağmen oğlunu aramaktan vazgeçmedi. 4 yıl boyunca Türkiye'nin dört bir yanında oğlunun izini süren, emniyetleri, hastaneleri ve morgları dolaşan Cebeci, başlattığı hukuki mücadele sonucu 18 mezarın açılmasını sağlayarak evladının cenazesine ulaştı.

"1999 bizim için milattan önce ve milattan sonra gibi oldu"

O gece yaşadıklarını anlatan Emine Cebeci, "Derler ya, 'milattan önce, milattan sonra' diye. Bizim için de öyle oldu. 1999'dan önce bir hayatımız vardı, 1999'dan sonra başka bir hayata döndük. O gece oğlumla beraber evdeydik. Çok sıcak bir ağustos ayıydı. Bu sıcaklar beni zaten hep korkutur. Yine böyle kötü, sıcak bir geceydi. Oğlum astsubaylığı kazanmıştı. 'Gece erken yatayım, yarın sabah raporlarımı götüreceğim askeriyeye' dedi. Televizyon izliyordum. O sırada büyük bir gümbürtü koptu. O kadar büyük bir gümbürtüydü ki deprem olduğunu düşünemedim. Bir an evin altından tren geçiyor zannettim. Öyle sert bir sarsıntıydı. Birden fırladım. Oğluma koşturayım, korkmasın diye düşündüm. Ne yazık ki üç adım atabildim, dördüncü adımı atamadım. Hani '45 saniye sürdü' dediler ya, biz ilk 10 saniyede yıkılan evlerden biriydik" dedi.

"Öyle bir sarsıntıydı ki döne döne yıkıldık"

Birinci katta oturduklarını ve üzerlerinde 5 kat bulunduğunu belirten Cebeci, sarsıntının şiddetine dikkati çekerek, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Sağa sola çarpa çarpa, döndüre döndüre evimiz yıkıldı. Öyle bir sarsıntıydı ki döne döne yıkıldık. Ben yüzüstü yere düştüm. Bütün merdivenler yıkılmış, yanıma gelmiş. Sadece çenem yerdeydi. Kafam kımıldamıyordu. Beton kafama değiyordu ama ezmiyordu. Bacaklarım, kolum kolonun altında kaldı. Aradan zaman geçti. Oğluma seslendim, sesini duyayım diye. Ondan hiç ses alamadım. ‘Eyvah' dedim, ‘Oğlum öldü herhalde.' Hiç aklımı kaybetmemeye çalışıyorum, yüzüstü düştüğüm halde. Deprem olduğunu düşünmüyorum. ‘Bizim bina yıkıldı' diyorum. Sahilden gören olur, binanın yıkıldığını fark eder, yardım eden olur diye düşünüyorum. Ama bir iki saat hiç kimseden ses gelmedi. Ne sahilden ne dışarıdan. Bir iki saat sonra oğlumun sesini duydum. 'Anne, iyiyim. Sadece ayağım ezik' dedi. ‘Tamam oğlum, dayan. Sahilden dönenler görür bizi, kurtarırlar' dedim."

"Oğlum, 'Kurtaramayacaklar bizi, kimse yok' dedi"

Enkaz altında oğluyla sabaha kadar konuştuklarını dile getiren Cebeci, "En son oğlum, 'Kurtaramayacaklar bizi, kimse yok' dedi. 'Hakkınızı helal edin' dedi. 'Yok oğlum, öyle deme. İlla kurtulacağız. Sen gayret et' dedim. Oğlum helalleşmeyi düşünüyordu ama ben o an bunu düşünemedim. Ona cesaret vermeye çalışıyordum. Saatlerce arada gelen giden olmaya başladı. Enkazı görenler yardıma koşmaya çalıştı. Komşuların sesini duyuyoruz ama onlar bizim sesimizi duyamıyor. Enkazın altında sen her şeyi duyuyorsun ama onlar seni duyamıyor. Enkazlarda çok büyük yanlışlar oluyor. Üzerine o kadar insan çıkıyor ki o devamlı betonlar kayıyor. Sağlam insanlar aşağıda ezilmeye başlıyor. Hiç kimse orada ilk anda ölmedi. Bazen ölmek istiyorsun, ölemiyorsun. Diri diri mezara giriyorsun ama çaresizsin yapacağın bir şey yok. Oğluma teselli vermekten kendime unutmuştum" ifadelerini kullandı.

"Allah'a şükürler olsun. Oğlumu buldular ya, beni bulmasalar da olur' diyordum"

Aradan 13 saat geçtikten sonra oğlunun enkazdan sağ olarak çıkarıldığını ifade eden Cebeci, "Allah'a şükürler olsun. Oğlumu buldular ya, beni bulmasalar da olur' diyordum. Sadece bizim binamızın yıkıldığını zannediyorum. Oysa deprem olmuş, her taraf yerle bir olmuş. Daha sonra oğlumu çıkardılar. Yanında köpeğimizi de çıkardılar. Köpeğimiz yaşıyordu. Oğlumla beraber onu da çıkardılar. Oğlum, 'Gitmem, annemi çıkarın. Annem aşağıda yaşıyor' diyordu. Daha sonra en yakın arkadaşım zorla oğlumu ikna etti ve Gölcük Askeri Hastanesi'ne götürdü. Ben hep şükrettim. ‘Oğlum gitti, kurtuldu. Ben kurtulmasam da olur' diye düşündüm. Saat 16.00 sıralarında beni de oğlumdan üç saat sonra çıkardılar. Çıktığımda çok kötüydüm. Herkes bunu söylüyor. ‘Serkan çok iyiydi, senin hastaneye ulaşacağını bile düşünmüyorduk' diyorlardı" dedi.

"Oğlumu kaybettiğim yerde arayacaktım"

Enkazdan çıktığında her yerin yerle bir olduğunu gördüğünü aktaran Cebeci, tedavisinin ardından başlayan zorlu arayış sürecini şöyle anlattı:

"Gölcük adeta yerle bir olmuştu. Ben sadece oğlumu soruyordum. Bir yıl boyunca hastanelerde kaldım, sürekli ameliyat oldum. Ayağımdan 14 kez ameliyat geçirdim. ‘Ben Serkan'ı bulacağım' dedim. Onu kaybettiğim yerde arayacaktım. Gölcük'e geldiğimde bir baktım, duvarların üzerinde hep kayıp insanların fotoğrafları vardı. Bir sürü kayıp vardı. Askeriyeye gittim. Askeriye bana, 'Biz 18 kimsesiz kişiyi gömdük ama resimleri elimizde' dedi. Resimlere baktım, benim oğlum yoktu. Yine de ‘Bakın, bir sürü kayıp var. Bu kayıplardan biri o mezarlıktan çıkabilir. O 18 mezarın açılmasını istiyorum' dedim. Çünkü hangi kaybı bulsak, bir anne için bu huzurdur."

"Benim oğlum o mezarlardan birinden çıktı"

Kayıp aileleriyle bir araya gelerek yıllarca sürecek bir hukuk mücadelesi başlattıklarını belirten Cebeci, "Benim mahkeme sürecim 4 yıl sürdü. Mezarları açtırabilmek için mücadele ettim. Mahkemeye para yatırmadan zaten süreç ilerlemiyordu. Daha sonra tüm kayıp ailelerinin davaları iptal oldu. Bir tek benimki devam etti. Ben de tekrar üst mahkemeye müracaat ettim. Depremi yaşamışsın, bağırıyorsun ama seni soran olmuyor. Sonunda mezarlar açıldı. 18 mezarın açılmasını istedim. Benim oğlum çıkacak diye değil, başka kayıpların bulunması için açtırdım ama benim oğlum o mezarlardan birinden çıktı. 4 yıl sonra. Ben bu 4 yılda Türkiye'de gitmediğim yer bırakmadım. Bu işler öyle ufacık bir aramayla olmuyor. Her gün sırtımda kayıpların resimleriyle Türkiye'yi dolaştım. Oğlumun mezarını buldum ama yine de ‘Ya oğluma benzeyen biri olsaydı?' diye düşünüyorsun. 4 yıl sonra bulmak öyle kolay bir şey değil. Herkes cenazesini aldı, kabul etti. Benimki çok zor oldu. Çünkü çocuğumu sağ olarak göndermiştim, ben de onu her yerde sağ olarak arıyordum. Öldüğünü aklına bile getirmiyorsun" şeklinde konuştu.

"Yıllarca sokak sokak dolaştım"

Gözyaşlarına hakim olamayan Cebeci, sözlerini şöyle noktaladı:

"Ben 4 yıl kapımı kapatmadım 'Çocuğumdan bir haber gelir, bir ses duyarım' diye düşündüm. Yıllarca sokak sokak dolaştım. Her arabanın içine baktım. 'Acaba benim çocuğum bir yerlerde şuurunu yitirdi de geziyor mu?' diye düşündüm. Bakırköy'e gittim, akıl hastanelerini aradım. Oğlumu bulana, o mezarlar açılana kadar aramadığım program, gazete, haber kalmadı. Yurt dışına kadar fotoğrafını gönderdim. 'Belki bir gören olur, bir yerlerden bir ses gelir' diye umut ettim."

Bahçesaray Devlet Hastanesinde tedavi gören 29 yaşındaki hamile hasta için ileri tetkik ve tedavisi için SBÜ Van Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne sevki kararlaştırıldı. Van İl Sağlık Müdürlüğü ile iletişime geçilerek helikopter ambulans talep edildi. Kısa sürede Bahçesaray'a giden helikopter ambulans hastayı alarak Van'a nakli sağlandı.

Belediyeden yapılan açıklamada, "Bizim için belediyecilik yalnızca yol yapmak, taş döşemek değildir; bir hemşehrimizin kapısını çalmak, derdini dinlemek, ihtiyacını gidermek ve gönlüne dokunmaktır. Şevket amcamızın yüzündeki tebessüm, bütün emeğimize değer. Başkanımız Fırat Seydaoğlu öncülüğünde, hiçbir hemşehrimizi yalnız bırakmadan gönüllere dokunan hizmetlerimize devam edeceğiz. Birlikte daha güzel, daha güçlü bir Eğil için" denildi.

Minik hasta, sağlık ekiplerince Bingöl Devlet Hastanesi'nden alınarak kara ambulansıyla Diyarbakır Havalimanı'na ulaştırıldı. Burada uçak ambulansa nakledilen bebek, sağlık ekiplerinin refakatinde Ankara Etlik Şehir Hastanesi'ne sevk edilerek tedavisine alındı.

Sevk işleminin Bingöl 112 Acil Sağlık ekipleri ile SAHOM'un koordinasyonunda sorunsuz şekilde tamamlandığı bildirildi.

Onar Köyü Dernek Başkanı Mehmet Ali Tanrıvermiş, anne ve babası Güllü ile Hasan Hüseyin Tanrıvermiş'in her yıl olduğu gibi bu yıl da büyük bir emekle dut pekmezi yaptığını belirterek, üretmenin insanı hayata bağlayan en önemli değerlerden biri olduğunu söyledi.

Tanrıvermiş, "Bu sadece pekmez kaynatma hikayesi değil, aynı zamanda üretmenin ve emeğin değerini gösteren bir yaşam mücadelesidir. Yaşımız kaç olursa olsun üretmek, toprağa ve emeğe dokunmak insana yaşama sevinci veriyor. Üretkenlik, ben hala buradayım ve faydalıyım demenin en güzel yoludur. Zihnen ve bedenen aktif kalmak insanı dinç tutuyor. Annem Güllü Tanrıvermiş ile babam Hasan Hüseyin Tanrıvermiş, 85 yaşında olmalarına rağmen yaz sıcağına aldırmadan dutları tek tek toplayıp geleneksel yöntemlerle pekmez yapıyor. Ellerine ve emeklerine sağlık." dedi.

Onar Mahallesi'nde nesilden nesile aktarılan geleneksel yöntemlerle hazırlanan dut pekmezinin yapımında önce toplanan dutlar kurutuluyor. Daha sonra su ilave edilerek yaklaşık 2 ila 2,5 saat kaynatılan dutlar süzülerek başka bir kazana aktarılıyor. Buradan bakraçlarla tepsilere alınan pekmez şırası, güneş altında yaklaşık iki gün bekletildikten sonra kıvamını alarak bidonlara dolduruluyor.

Şanlıurfa'dan yaklaşık 22 saatlik yolculuğun ardından 20 kişilik ekibiyle Alaplı'ya gelen Mehmet Ali Hatipoğlu, sezonun bereketli geçmesini temenni ettiklerini söyledi. Hatipoğlu, "Güneydoğu ve çeşitli illerden buraya geliyoruz. Fındık sezonu başlamış durumda. Yaklaşık bir ay boyunca Alaplı'da çalışacağız. Daha sonra Sakarya'nın Karasu ilçesine geçerek yaklaşık 20-25 gün daha fındık toplayacağız. Okullar açılmadan önce hasadı tamamlayıp memleketlerimize döneceğiz. Bu yıl hava şartları geçen yıla göre daha iyi geçti. İnşallah hem üreticiler hem de emek veren işçiler için bereketli bir sezon olur" dedi.

Şanlıurfa'dan gelen Güneş Öğüş ise hasadın başlamasını beklediklerini belirterek, "Burada hasat 7 Ağustos'ta başlayacakmış. Ayın 7'sini bekliyoruz. İnşallah güzel ve bereketli bir sezon geçiririz." ifadelerini kullandı.

Alaplı'da ilk kafilenin yerleştiği Mollabey Köyü'ndeki konaklama alanında önümüzdeki günlerde farklı illerden gelecek mevsimlik tarım işçilerinin de yerlerini alması bekleniyor. İşçiler, yaklaşık bir ay sürecek fındık hasadının ardından farklı illerdeki hasat bölgelerine geçerek sezonu tamamlayacak.

Evli ve iki çocuk babası olan Mazlum Aydınlar, organ bağışının birçok insan için yeniden doğuş anlamına geldiğini ifade ederek, "2008 yılında İzmir Bozyaka Hastanesi'nde organ nakli oldum. Kız kardeşim Nural Şener'in bana verdiği organla beni hayata yeniden bağladı. 18 yıl oldu nakil olalı. Yani nakilden sonraki süreçten itibaren gerçekten sağlığım çok iyi. Bu konuda Sağlık Bakanlığı'nın da çok yardımı oldu. Özellikle tekrarlıyorum organ bağışı hakkında biraz daha duyarlı olalım. Çünkü organ bekleyen birçok hasta var. Diyaliz hastası var. Bunların hayata dönmesi için biraz daha duyarlı olalım. Özellikle burada kız kardeşim Nural Şener'e çok teşekkür ediyorum. Bana yeniden annelik yaptı. 18 yıl boyunca da eşim Yasemin Aydınlar'ın bana gerçekten çok emeği oldu. Yani baktı. Köydeki yaşantım, 18 yıl içinde bahçem var. Hobi olarak sebze yetiştiriyorum. Sebzenin her türlüsünü yetiştiriyorum. Ayrıca tavuklarımız var. Köyde yaşıyoruz. Hobi olarak yapıyorum bunları. Toprakla uğraşıyorum. Çünkü toprakla uğraşmak da çok önemli. Organ bağışı hayatta bırakılacak en büyük bir mirastır. Lütfen bağış yapalım. Hayat kurtaralım. Aynı şartlarda ben olsam seve seve bağış yaparım. Çünkü bunları ben yaşadım. Yani şu an bile imkanım olsa bağış yaparım" dedi.

Boşanmalar gittikçe artıyor

Şeyhmus Şirdenli, İHA muhabirine, devletin politikası gençleri evlendirmek olduğunu, buna katılıp destek verdiklerini söyledi. İki dönemdir burada muhtarlık yaptığını hatırlatan Şirdenli, ama bu bir yıl içinde boşanmaların gittikçe daha da arttığını belirtti.
Günde 15 adet boşanma tebligatı geldiğine değinen muhtar Şirdenli, "Bayan erkek fark etmez bizden gelip fakirlik belgesi istiyor. Buna üzülüyoruz, devlet buna dikkat etsin. Bunlar niye bu kadar boşanıyor. Bu gençlerin genelde 1-2 çocuğu oluyor, ya olmamış. Evlilikleri bir yıl sürmüyor. Buna dikkat çekmek istiyoruz. Gençler bunu gördüğü zaman evlenmekten de kaçıyor. Devletin politikası güzel, gençleri evlendirmek güzel. Bakanlığımızda bunu dile getiriyor, teşvikte veriliyor. Ama maalesef boşanmalar daha da artıyor" dedi.

En fazla işim boşanma evrakları

"Bir baba olarak bunları gördüğüm zaman içim sızlıyor" diyen Şirdenli, "İş yok diyorlar, iş beğenmemezlik de var, bunu da görüyoruz. Tebligatlar aile mahkemesi, bu da boşanmadır. Kurumlara çağrım bir gidip onları dinlesinler. Hepsinin kayıtları var. Bir konuşsunlar, niye boşanıyorlar. Boşandıklarında devlete de bir maliyeti var. Bu çocuklar ortada kalıyor, devlet bu masrafları vermek zorunda kalıyor. Şu anda benim en fazla işim boşanmadır. Avukat istiyor, fakirlik belgesi doldurmak ve onlara vermek. Bir kaçını barıştırdım, bırakmadım. Kurumlar da el atsa bunun önlemini alırız. Daha fazla olmasın. Bu konulara çok üzülüyorum. Gençlerimiz geleceğimizdir. Ufak tefek sorunlardır belki. Kurumlarımız gittiğinde bunları düzeltiriz.

Bilecik'te bir kıraathanede okey oynayan şahsın yediği portakalın parçası soluk borusuna kaçtı. Masadaki rakibinin Heimlich manevrası sonrası hayata dönen adam oyuna kaldığı yerden devam etti.
Olay, Bilecik'in Söğüt ilçesine bağlı bir kıraathanede meydana geldi. Orta Mahalle üzerinde bir kıraathanede arkadaşlarıyla birlikte okey oynayan Hüseyin Açık bir anda nefes alamamaya başladı. Bu esnada yanında oturan ve okey oyununda rakibi olan Soner Keskin hemen şahsa Heimlich manevrası yaptı. Yediği portakal parçası boğaza kaçan adam Heimlich manevrası ile nefes alarak hayata döndü. Hüseyin Açık ardından masaya tekrar oturarak, oyuna kaldığı yerden devam etti. O anlar kıraathanenin güvenlik kamerasına anbean yansıdı.
Öte yandan, Hüseyin Açık ertesi gün kendini kurtaran Soner Keskin ve okey arkadaşlarına yemek ısmarladı.

Gözaltına alınan şüpheli şahıs hakkında adli işlem başlatıldı.

Henüz 37 yaşındayken eşini kaybeden o günden beri dünyayla tek başına mücadele eden 65 yaşındaki çilekeş bir annenin yaşamı, tam bir sabır, gurur ve ibret alınacak bir hayat hikayesi.

Eşin Varsa Başında Kıymetlisin, Yoksa Kıymetsiz

Hayatın yükünü omuzlarında taşıyan yaşlı çınar, "Eğer evliysen, eşin varsa başında kıymetlisin bu dünyada. Eğer yoksa kıymetsizsin" diyerek tek başına bir kadının toplumda verdiği mücadelenin zorluğunu özetliyor.

Geçimini sağlamak için yıllarca tarla çapasında, ev temizliklerinde gururuyla namusuyla edep ahlakla çalıştığını belirterek, geçmişteki akıl almaz emeğini şu sözlerle anlattı:

"Bir zamanlar Diyarbakır’da tek başıma, bir günde tam 3.5 ton buğdayı çift elekten geçirdim. Hem büyük elek, hem küçük elek. Ne yapayım? Geçim derdi. Eşim yoktu, ama kimseden gidip bir şey istemek edebe, ahlaka sığmaz, ayıptır. Sen olsan hiç ister misin? Zaten o dönemlerde herkes fakirdi, kimsenin gücü yoktu. Şimdi ise herkes bir anda kral oldu ama vicdan merhamet azaldı. Zamanında çocukları evlenirken düğünlerinde beni yardıma çağırır, Biz de sana yaşlılığında bakarız derlerdi. Hani nerede şimdi onlar? Çevremde hiç kimsem kalmadı."

Dr. Demet Hanım’a Vefa, Gece Namazlarına Hasret

Yaşlılığa bağlı kronik hastalıkla boğuşan bugün eli ayağı güçten düşen çilekeş anne, bu zor günlerinde kendisine şefkat gösteren doktorunu da unutmadı. Kamuya ait hastanede çalışan Dahiliye Bölümü'nde görevli Uzm. Dr. Demet Hanım’ın kendisiyle çok yakından ilgilendiğini, ayakta fazla durmasına ve beklememesi konusunda öncelik tanıdığını, hastalıkları ve ilaçları konusunda büyük destek olduğunu belirterek dua ediyor.

40 yıldır aksatmadan kıldığı gece namazlarına şimdilerde ağır rahatsızlıklar ve ilaçlar nedeniyle kalkamadığını söyleyen acılı anne, "Artık kalkamıyorum ama derdimi her an Allah’a anlatıyorum. O benim içimi de dışımı da biliyor. Bu dünya bir imtihan dünyası, çok zahmetli ama gel geç dünya. İman, Kur’an ve Allah bize yeter. Ben her şeyi Ahirete bıraktım derken yüzündeki o tevekkül dolu ifade çevredeki herkesi duygulandırdı, ellerini öpenler, sarılanlar oldu." diyor.

Öz Diyarbakır Gazetesi’nden Şefkat Eli

Şu an kentteki bir gecekonduda yüksek kira bedeliyle tek başına yaşam mücadelesini devam ettiren asgari ihtiyaçlarını bile karşılamakta zorlanan yaşlı kadının bu durumuna sessiz kalmayan Öz Diyarbakır Gazetesi olarak; Yaşlı çınarın hayatını bir nebze olsun kolaylaştırmak için; belediyenin ev temizliği hizmeti için Alo 153 hattını, sıcak yemek ihtiyacı için Kızılay’ı ve nakdi destekler için Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’nın başvuru bilgilerini bir kağıda not ederek eline teslim ettik. Ben bugüne kadar bunları bilmiyordum, gidip gezmem, yolları dolaşmayı bilmem o yüzden gitmedim diye sözlerini ekledi.

Aniden bastıran dolunun araçlarına zarar vermesinden endişe eden sürücüler, çözümü araçlarının üzerini battaniye, karton ve kalın örtülerle kapatmakta buldu.

Kısa sürede cadde ve sokakları beyaza bürüyen dolu yağışı sırasında birçok vatandaş, araçlarını koruyabilmek için seferber oldu. Özellikle açık otoparklarda bulunan araçların üzerine serilen battaniyeler dikkat çekerken, ortaya ilginç görüntüler çıktı.

Dolu yağışının etkisini kaybetmesinin ardından vatandaşlar araçlarını kontrol ederken, yetkililer ise olumsuz hava şartlarına karşı dikkatli olunması konusunda uyarılarda bulundu.

Törende, usta oyuncu Kadir İnanır'ın rol aldığı filmlerden kesitler gösterildi.

"Kadir İnanır herkesin abisidir, dayısıdır, babasıdır, oğludur. Aslında o halktır, Anadolu'dur"

Törende konuşma yapan Kadir İnanır'ın hayat arkadaşı Jülide Kural, "Öncelikle geldiğiniz için hepiniz sağ olun, var olun. Aslında bakarsanız şuandaki duygu sadece sessizce durmak. Asıl duygu bu. Kadir'in haykırmak istedikleri o kadar büyük ki, kalbimin buna dayanabileceğini zannetmiyorum. Kadir İnanır'ı hepiniz tanıyorsunuz. Onun haksızlık karşısında taşan o öfkesini, sevgisini ifade ederken sözcüklere hiç ihtiyaç duymamasını. O yoksulluk, adaletsizlik ve eşitsizlik karşısında şahlanan vicdanını bazen de kalbinin kırılganlığında gözyaşlarının nasıl da o güzelim gözlerinin dostu olduğunu kısacası onun insanlığını hepiniz biliyorsunuz. Belki de hayatı boyunca en büyük heyecanı olan sinemada kendi aktörlüğünü inşa ederken tanık olduğum bir şeydir. Dönüp dolaşıp başvurduğu yerdir aslında kalbi, sezgileri ve en önemlisi merakı ve hayata gülümseyerek bakabilme cesareti. Bu süreçlerde ben onu hep izledim. Bu benim için çok önemli bir ayrıcalıktı. Bir aktörün sevdiği mesleğini nasıl inşa ettiğini izlemek benim için çok özel bir deneyimdi. Kadir İnanır bir bakışı ile o seyircisinin yıllarca sürecek olan unutulmazıdır. Herkesin abisidir, dayısıdır, babasıdır, oğludur. Aslında o halktır, Anadolu'dur. Bütün halkların dostudur. O yüzden de Türk'tür, Rum'dur, Ermeni'dir, Çerkez'dir, Boşnak'tır, Arap'tır. Ayrılırken memleketine en büyük vasiyeti o büyük barışı mutlaka biz halklar kuracağız der. Dünyanın en güzel gülümsemesidir. Vasiyetin sorumluluğumuzdur. Bir gün mutlaka sevgilim" dedi.

Törenin ardından Kadir İnanır, Levent'te bulunan Barbaros Hayrettin Paşa Camii’ne getirildi. Cami avlusu, son görevini yerine getirmek isteyen sevenleri ve sanat camiasından çok sayıda isimle doldu. Usta oyuncu, ikindi namazı sonrası kılınan cenaze namazının ardından Ulus Mezarlığında defnedildi.

Şen, ailelerin çocuklarındaki bağımlılık belirtilerini görmelerine rağmen çoğu zaman kabullenmek istemediklerini belirterek, bunun tedavi sürecini geciktirdiğini ifade etti. "En büyük hata 'Benim çocuğum yapmaz' demek" diyen Şen, "Birçok anne ve baba çocuklarının bağımlı olabileceğini düşünmek istemiyor. Kumar nedeniyle büyük maddi kayıplar yaşansa da, madde kullanan çocuk gece geç saatlere kadar eve gelmese de ya da riskli arkadaş çevresinde bulunsa da bunu çocuklarına yakıştıramıyorlar. Bu nedenle uzman desteğine çok geç başvuruyorlar. Oysa bağımlılıkta erken teşhis ve erken tedavi, başarı şansını ciddi oranda artırıyor'' dedi.

Davranış değişikliklerine dikkat çekti

Ailelerin çocuklarındaki ani değişimleri mutlaka ciddiye alması gerektiğini belirten Şen, günlerce uyuma veya hiç uyumama, ders başarısında düşüş, ekran süresinin aşırı artması, odada madde kullanımına ilişkin materyaller bulunması gibi belirtilerin önemli risk işaretleri olduğuna dikkat çekti. Bu tür değişikliklerin görülmesi halinde zaman kaybetmeden uzman desteği alınması gerektiğini vurgulayan Şen, "Beklemek yerine harekete geçmek hayat kurtarabilir'' diye konuştu.

Bağımlılıkların çoğunun merak ve arkadaş çevresinin etkisiyle başladığını söyleyen Şen, toplumda yaygın olan "Bir kereden bir şey olmaz" düşüncesinin en büyük tuzaklardan biri olduğunu belirtti. Şen, "Sigara, alkol, kumar ya da madde. Fark etmiyor. Çoğu kişi 'İstersem bırakırım' düşüncesiyle ilk adımı atıyor. Ancak bağımlılık tam da bu noktada başlıyor. İlk denemeden sonra kişi ikinciyi, üçüncüyü daha kolay yapıyor ve zamanla fiziksel, ruhsal ve sosyal bağımlılık gelişiyor. Bu nedenle bir kereden bile kaçınmak gerekiyor. Çünkü gerçekten bir kereden çok şey olur'' şeklinde konuştu

Bağımlılık beyni değiştiriyor

Bağımlılık geliştikten sonra kişinin "hayır" deme becerisinin de zayıfladığına dikkat çeken Şen, beynin karar verme mekanizmasının olumsuz etkilendiğini söyledi. YEDAM'da yapılan psikososyal destek çalışmalarında bireylerin yeniden hayır diyebilme becerilerini güçlendirmeye yönelik çalışmalar yürüttüklerini ifade eden Şen, riskli arkadaş çevresi ve ortamlardan uzak durmanın tedavinin önemli parçalarından biri olduğunu kaydetti. Madde etkisi altında bulunan kişilerle karşılaşıldığında vatandaşların öncelikle kendi güvenliklerini sağlaması gerektiğini aktaran Şen, "Kişiye yaklaşmaya, tartışmaya ya da ikna etmeye çalışmayın. Göz teması kurmadan güvenli mesafeye geçin. Tıbbi müdahale gerekiyorsa 112 Acil Çağrı Merkezi aranmalı, şiddet riski varsa güvenlik güçlerine haber verilmelidir'' dedi.

Şırnak YEDAM'da alkol, madde, kumar, tütün ve teknoloji bağımlılığı alanlarında tamamen ücretsiz ve gizlilik esasına dayalı psikososyal destek hizmeti sunduklarını belirten Şen, yalnızca bağımlı bireylerin değil ailelerin de destek alabildiğini söyledi. Bağımlı bireylerin çoğu zaman tedaviyi reddedebildiğini ifade eden Şen, "Bu süreçte aileler ne yapacaklarını bilemeyebiliyor. Anneler, babalar, eşler bizi arayarak nasıl davranmaları gerektiği, nasıl sınır koyabilecekleri ve yakınlarını tedaviye nasıl yönlendirebilecekleri konusunda uzmanlarımızdan ücretsiz destek alabiliyor'' diye konuştu.

YEDAM'da yapılan tüm görüşmelerin kesinlikle gizlilik ilkesiyle yürütüldüğünü vurgulayan Şen, başvuruların hiçbir kurum ya da kişiyle paylaşılmadığını belirtti. Şen, "Birçok kişi kayıt altına alınacağı endişesi taşıyor. Oysa YEDAM'da görüşmeler tamamen gizlidir. Devlet memuru da, askeri personel de, esnaf da, öğrenci de hiçbir çekince yaşamadan destek alabilir. Ne kadar erken başvurulursa tedavide başarı şansı da o kadar yükselir. Lütfen bağımlılığı gizlemeyin, geç kalmayın ve destek almaktan çekinmeyin'' ifadeleriyle sözlerini tamamladı.

12 kurban kesip 700 kişiye yemek verdi

Hasan Baykut, kızının yaptığı fedakarlık sayesinde hayata yeniden tutunduğunu belirtirken, Zeynep Baykut ise babasının sağlığına kavuşmasının kendileri için her şeyden önemli olduğunu ve Babalar Günü'nde böylesi güzel bir hediyeyi babasına verdiği için çok mutlu olduğunu söyledi. Hasan Baykut, 3 yıl boyunca farklı hastanelere ve doktorlara gittiğini dile getirdi. Baba Baykut, "3 yılın ardından bana ‘böbreklerin bitmiş’ dediler. Ben de araştırdım, doktorlara sordum ‘hemen nakil olman lazım’ dediler. Böbrek naklini yapağımız zaman kalbimde problem çıktı. Anjiyo oldum. Anjiyo olduktan sonra 6 ay bekledim ve diyalize girdim. 6 ay sonra kalp kendini yeniledi ve böbrek nakli için müracaat ettim. Öncelikle hemen benim dişlerimi çektiler sonrada beni ameliyata aldılar. Allah doktorlarımızdan razı olsun. Çok teşekkür ederim. Bana dediler ‘bize güvenin’ bende dedim size güveniyorum. İyi ki de burada ameliyat olmuşum. Başka illere git gel daha zor oluyor. Burası bizim memleketimiz arabamıza binip gelip kontrollerimizi oluyoruz. Kızıma da canı gönülden teşekkür ediyorum. benim 8 çocuğum var hepsi böbreğini vermek istedi. Her evlat da bunu yapmaz Allah herkese böyle evlatlar nasip etsin. Şimdi sağlığıma kavuştum. 12 tane kurban kestim, aşure pişirdim ve 700 kişiye yemek verdim" dedi.

"Babalar Günü'nde en güzel hediyeyi ben verdim"

Zeynep Baykut ise her babanın biz kızı olması gerektiğini vurgulayarak şu ifadeleri kullandı:

"Ben babamı çok seviyorum. Hastalığını duyduğum zaman çok etkilenmiştim. İnsanın başına gelmeden bilemiyor. Böbrek naklinin bu kadar önemli olduğunu bilmiyordum. Bunu bence herkes bilmeli. İlk duyduğumda hissettim bence ben böbreğimi vermeliyim dedim. Zor bir sürece girdik. Babam ile birlikte defalarca hastaneye gidip geldik. Tüm doktorlarımız bize çok yardımcı oldu. Hem zordu hem de güzeldi. Yorucuydu ve bu vesile ile birçok şey de öğrendik. 8 kardeşiz hepsi böbreğini vermek istedi. Verirlerdi de bundan eminim. Kendi aramızda yarışıyorduk kim verecek diye. Ben kazandım çünkü benim iş şartlarım ve bekar olmam önemli faktörlerdi. Maneviyata da çok inanıyorum benim olmam gerektiğini hissetmiştim. Rüya bile gördüm ve bence ben böbreğimi vermem lazım dedim ve babam için böbreğimi seve seve verdim. Çalıştığım iş nedeniyle birçok insanla konuşma fırsatım oluyor. Birçok kişi bana Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesini önerdi ama ben ilk başta korkuyordum. Devlet hastanesi olunca kötü bir izlenim var korkuyor insan. Fakat tüm ön yargılarımı kırdı. Doktorlarımız çok çok iyi. Ben bilmiyordum gerçekten bu kadar başarılı olabileceğini düşünmemiştim. Bu tür durumlarda insanlar ilk başta özel hastanelere giderler veya büyük illere giderler. Buraya geldik ve çok memnun kaldık. Babama bunun şakasını sürekli yapıyorum. Babalar Günü'nde bence ben en güzel hediyeyi verdim. Bir insana can olmak çok güzel bir şey."

Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nefroloji Uzmanı Dr. İdris Oruç ise, organ naklinin sadece bir cerrahi işlem olmadığını aynı zamanda hayat kalitesini artırabilen bir tedavi şekli olduğunu söyledi.

Oruç, "Sadece nakil yetmiyor. Nakil çok önemlidir. Nakil sonrası hastaların poliklinikte düzenli bir şekilde takiplere gelmesi önemli. Çünkü hastalar bu süreçte zayıflatıcı ilaçlar alıyorlar ve bu ilaçların yan etkileri olabiliyor. Sürekli takip dememizdeki amaç budur. İlaçların yan etkilerini kontrol etmek. Babalar günü vesilesi ile kızı babasına donör oldu ve böbreğini bağışladı. Tüm babaların Babalar Günü'nü kutluyoruz" diye konuştu.

Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesinden Genel Cerrah Dr. Ünal Beyazıt ise hastanın 3 yıllık kronik böbrek yetmezliği süreci ve kalp problemleri sonucunda hastaneye başvurduğunu fakat kalp problemi olduğundan dolayı böbrek naklini ertelemek zorunda kaldıklarını söyledi.

Beyazıt, "Ya bypass ya da stent takılması gerekiyordu. Gerekli konsültasyonları yaptıktan sonra stent takılması gerektiği kararı verildi. Bu nedenle 6 ay kalbin kendine gelmesini bekledik. Kalp kendine geldikten sonrada yaklaşık 6 ay önce böbrek naklimizi gerçekleştirdik. Şu an hastamız takip altında ve durumu gayet iyi gidiyor. Değerleri istediğimiz seviyede. Birlerin altında. Takibimiz ve tedavimiz devam ediyor" şeklinde konuştu.